Aerial shot of an oil tanker cruising through the ocean, emphasizing maritime transport.

اختلال در تنگه هرمز، مرزهای تحمل بازارهای جهانی انرژی را می‌آزماید

ناتوانی در بازگرداندن عبور و مرور کشتی‌ها از تنگه هرمز به‌تدریج نشان می‌دهد که یک اختلال طولانی‌مدت ممکن است چه معنایی برای بازارهای جهانی انرژی داشته باشد.

به‌دنبال آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی، نوسان‌های اولیه در بازار انرژی شدید بوده اما قابل مدیریت است. با این حال، هرچه این اختلال طولانی‌تر شود، خطر اینکه کمبودهای واقعی عرضه – و نه صرفا نوسان قیمت – عامل اصلی بحران شود، بیشتر خواهد شد.

در روزهای اخیر، حملات ایران به زیرساخت‌های انرژی در کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس گسترش یافته و همزمان بسته ماندن تنگه هرمز نیز ادامه داشته است.

دوشنبه ۱۸ اسفند، یک پالایشگاه نفت در امارات متحده عربی هدف حمله قرار گرفت.

قطر تولید گاز طبیعی مایع را متوقف کرده، در حالی که عراق و کویت هر یک تولید نفت خود را حدود ۷۰ درصد کاهش داده‌اند.

با آغاز معاملات ۱۸ اسفند، قیمت نفت برنت برای مدت کوتاهی بیش از ۲۵ درصد افزایش یافت و به ۱۱۵ دلار در هر بشکه رسید، اما پس از آنکه گروه هفت اعلام کرد در حال بررسی آزادسازی ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون بشکه نفت از ذخایر راهبردی است، قیمت‌ها عقب نشست.بعدتر قیمت‌ها به حدود ۹۸ دلار کاهش یافت – که همچنان حدود ۳۰ درصد بالاتر از سطح پیش از جنگ است – و نشان می‌دهد بازارها کمتر نگران فروپاشی فوری هستند و بیشتر خود را برای اختلالی پایدار آماده می‌کنند.

پیش از آنکه عبور و مرور در تنگه هرمز مختل شود، روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت و فرآورده‌های نفتی از این گذرگاه عبور می‌کرد که بیشتر آن به مقصد آسیا بود.

افزون بر این، روزانه حدود ۳۳۰ میلیون متر مکعب گاز طبیعی مایع نیز از همین مسیر منتقل می‌شد.

عربستان سعودی و امارات متحده عربی بخشی از صادرات خود را از طریق مسیرهای جایگزین خط لوله منحرف کرده‌اند، اما این حجم همچنان بسیار کمتر از میزانی است که پیش‌تر از تنگه هرمز عبور می‌کرد.

محدودیت توان بازار برای تحمل بحران

شرکت‌های مشاوره انرژی از جمله وود مکنزی و کپلر از همان ابتدا هشدار داده بودند بازارهای جهانی تنها برای سه تا چهار هفته می‌توانند نوسان شدید را بدون بازگشایی این آبراه تحمل کنند.

آزادسازی ذخایر راهبردی می‌تواند به‌طور موقت ضربه را کاهش دهد، اما حتی آزادسازی ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون بشکه نیز تنها تسکینی محدود فراهم می‌کند؛ به‌ویژه اگر حملات همچنان به زیرساخت‌ها آسیب بزند یا بازگشت ظرفیت صادراتی را به تاخیر بیندازد.

این ذخایر آزادشده نیز باید نسبتا سریع دوباره پر شوند. موضوعی که کارایی بلندمدت آن‌ها را به‌عنوان یک سپر محافظ، محدود می‌کند.

بازار گاز حتی بیش از این در معرض خطر قرار دارد. پیش‌تر حدود یک‌پنجم تجارت جهانی گاز طبیعی مایع از تنگه هرمز عبور می‌کرد و برای عرضه‌های شرکت قطرانرژی جایگزین‌های عملی اندکی وجود دارد.

قیمت جهانی گاز تقریبا دو برابر شده، آن هم در زمانی که سطح ذخیره‌سازی در اروپا به پایین‌ترین میزان از سال ۲۰۲۲ رسیده و مخازن کمتر از ۳۰ درصد پر هستند.

تنگه هرمز همچنین محل جابه‌جایی بخش قابل توجهی از تجارت جهانی گوگرد و کودهای شیمیایی است: یادآوری این نکته که اختلال طولانی‌مدت می‌تواند فراتر از شوک فوری انرژی، پیامدهای گسترده‌تری برای قیمت مواد غذایی و تورم داشته باشد.

ابعاد راهبردی بحران نیز هرچه بیشتر آشکار می‌شود.

۱۸ اسفند، دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، هشدار داد اگر عبور و مرور کشتی‌ها از تنگه هرمز از سر گرفته نشود، ایالات متحده «۲۰ برابر شدیدتر» علیه جمهوری اسلامی واکنش نشان خواهد داد.

۱۹ اسفند، علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس با لحنی چالش‌برانگیز پاسخ داد: «تنگه هرمز یا گذرگاهی برای صلح و شکوفایی برای همه خواهد بود یا گذرگاهی برای شکست و رنج جنگ‌طلبان.»

او افزود: «هشدار که مبادا شما کسانی باشید که ناپدید می‌شوید.»

در حال حاضر بازارها هنوز در حال جذب شوک هستند اما هرچه اختلال طولانی‌تر شود، نتیجه کمتر به نوسان قیمت وابسته خواهد بود و بیشتر به عرضه واقعی گره خواهد خورد.

تحولی که ذخایر راهبردی و مسیرهای جایگزین، به تنهایی قادر به جبران آن نخواهند بود.

گزارش اصلی در سایت ایران اینترنشنال منتشر شده است.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *